Centre Culturel Angevin d'Espéranto / Anĝeva Esperanto-Asocio

Vous êtes ici  :  Accueil > Ils l’ont utilisé > Correspondance du Japon > Messages mai 2011

Le 28 mai

(message précédent : 25 mai)
(rapide traduction, avec contributions de Simone ; le texte, en espéranto seulement, se trouve sur le site de SAT : ici)


Kun sia raporto, HORI Yasuo skribis :
Jam venis la pluva sezono en Japanio. Radioaktiveco falas kun pluveroj, do kiam mi iros eksteren, mi devos ĉiam kovri mian kapon per ĉapo. En Hiroŝimo kaj Nagasaki, multaj suferantoj perdis siajn harojn, pro kio en nia menso estas profunde gravurita imago de senhara kapo rilate al radioaktiveco. Tamen mi jam ne havas multajn harojn por perdi !

Avec son compte-rendu ci-dessous, HORI Yasuo écrit :
La saison des pluies est déjà arrivée au Japon. La radioactivité tombe avec les gouttes, donc quand je sortirai, je devrai toujours me couvrir la tête. À Hiroshima et Nagasaki, de nombreuses victimes ont perdu leurs cheveux, c’est pourquoi dans notre esprit est profondément ancrée l’image d’une tête sans cheveux, en relation avec la radioactivité. Cependant je n’ai déjà plus beaucoup de cheveux à perdre !


Le 28 mai / La 28an de majo

Serioza situacio en Hukuŝima

La supra mapo montras la kvanton de detektita radioaktiveco en diversaj lokoj. Nun ventas nordokcidenten, pro kio la vilaĝo Iitate plej suferas, sekve Hukuŝima. En tiu urbo estas aktiva Esperanto-klubo, tial mi estas ĉiam maltrankvila pro la vivo de esperantistoj.
Mi loĝas en la gubernio Gunma, kiu situas sudokcidente de la gubernio Hukuŝima kaj feliĉe la detektita kvanto estas ĉiam plej malgranda inter la lokoj en la mapo. Tial mia urbo ne aperas en ĝi.

Situation sérieuse à Fukushima

La carte ci-dessus montre la quantité de radioactivité détectée en divers endroits. Actuellement, le vent souffle vers le nord-ouest, c’est pourquoi le village Iitate souffre le plus, ensuite Fukushima. Dans cette ville, il y a un club d’espéranto actif, c’est pourquoi je suis toujours inquiet pour la vie de nos amis.
J’habite dans la province de Gunma, située au sud-ouest de la province de Fukushima et heureusement, la quantité détectée est toujours la moins importante parmi les lieux mentionnés sur la carte. C’est pourquoi ma ville n’y apparaît pas.

184 orfoj

La tertremo kaj la cunamo okazis posttagmeze. Tiutempe multaj gepatroj laboris proksime de la maro kaj iliaj gefiloj aparte lernas en lernejo, ĝenerale situanta en iom alta loko. Pro tio ekestis 184 orfoj en tri gubernioj :
- - - Iŭate 82
- - - Mijagi 84
- - - Hukuŝima 18.
En la granda tertremo Hanŝin-Aŭaĵi okazinta en 1995 ekestis 68 orfoj. La skalo de tiu ĉi lasta tertremo estis pli malgranda sen cunamo kaj okazis frumatene, kiam ĉiuj familianoj kune restis hejme, pro kio la nombro estis pli malgranda ol en tiu ĉi katastrofo.

184 orphelins

Le séisme et le tsunami ont eu lieu l’après-midi. À ce moment, beaucoup de parents travaillaient près de la mer et leurs enfants apprenaient séparément à l’école, généralement située sur un lieu un peu élevé. C’est pourquoi il y a eu 184 orphelins dans trois provinces :
- - - Iwate : 82
- - - Miyagi : 84
- - - Fukushima : 18
Après le grand tremblement de terre de Hanshin-Awaji (connu en France sous le nom de tremblement de terre de Kōbe), il y eut 68 orphelins. L’intensité de ce dernier était moins élevée, sans tsunami, et il s’est produit tôt le matin, quand toutes les familles étaient ensemble chez elles, c’est pourquoi le nombre d’orphelins fut moins important que pour la catastrophe de cette année.

Geknaboj vivas kun maltrankvilo en sia koro

S-ino Sasaki Ĉikako 44-jara, loĝanta en la urbo Hukuŝima (el “Voĉo” en la ĵurnalo Asahi la 24an de majo 2011)
Kiam mi parolis kun mia filino 13-jara, mi facilanime diris al ŝi : “Se vi progresos en tiu ĉi kampo, estos facile al vi edziniĝi”.
Ŝi respondis al mi serioze : “Tamen mi estas loĝanto de Hukuŝima, do neniu volas edziĝi al mi, ĉu ne ?”
Mi respondis : “Ne gravas. Vi edziniĝu al junulo en Hukuŝima”.
Ŝi respondis : “En tiu okazo naskiĝos al mi bebo, kiu havas kapablon rezisti radioaktivecon”.
Mi respondis ŝerce : “Jes, via bebo estos novspeca homo !”
Kaj mi sentis min tre malĝoja.
Antaŭ ne longe 15-jarulino en la vilaĝo Iitate demandis : “Ĉu mi povos naski bebon ?” en la rubriko “Voĉoj de suferantoj”.
Certe ĉiuj knabinoj loĝantaj en Hukuŝima havas saman maltrankvilon. Mi kore petas, ke la registaro forviŝu tiun maltrankvilon el ili.
Ĉiuj en la gubernio Hukuŝima, plenkreskuloj, geknaboj kaj infanoj, vivas ŝajnan ĉiutagan vivon, subpremante tiun maltrankvilon en la koro. Bonvole ne forgesu tion.

Les enfants vivent avec l’inquiétude dans leur cœur

Mme Sasaki Ĉikako, 44 ans, habitante de la ville de Fukushima (tiré de “Voix” dans le journal Asahi le 24 mai 2011)
Quand j’ai parlé avec ma fille de 13 ans, je lui ai dit tranquillement : “Si tu fais des progrès, il te sera facile de te marier”.
Elle m’a répondu sérieusement : “Cependant, je suis une habitante de Fukushima, donc personne ne voudra m’épouser, n’est-ce pas ?”
J’ai répondu : “Ce n’est pas grave. Marie-toi avec un jeune de Fukushima”.
Elle a répondu : “Dans ce cas,, j’aurai un bébé qui sera capable de résister à la radioactivité”.
J’ai répondu en plaisantant : “Oui, ton bébé sera une nouvelle espèce d’humain !”
Et je me suis sentie très triste.
Il n’y a pas longtemps, une jeune fille de 15 ans, dans le village de Iitate, a demandé : “Pourrai-je avoir un bébé ?” dans la rubrique “Voix des victimes”.
Il est certain que toutes les jeunes filles habitant à Fukushima ont la même inquiétude. Je demande de tout mon cœur que le gouvernement rassure ces jeunes filles.
Toutes les personnes dans la province de Fukushima, adultes, jeunes et enfants, ont l’air de vivre une vie quotidienne habituelle, refoulant leur inquiétude dans leur cœur. Veuillez ne pas l’oublier.

Aŭskultu malesperajn voĉojn de lernantoj en Hukuŝima

Instruisto de vespera supera mezlernejo
s-ro Nakamura Susumu 44-jara
Antaŭ ne longe en la klaso, kiam mi parolis iom pri la nuklea akcidento, iu lernanto diris kun kolera mieno : “Prefere ĉiuj nukleaj reaktoroj eksplodu !”
Mi estis ŝokita pro tiu eldiro kaj demandis al li la kialon. Li respondis : “Detektita kvanto de radioaktiveco en la urbo Hukuŝima estas tre granda. Kial oni ne inkludas la urbon en la evakuan zonon ? Tio estas stranga, ĉu ne ? Laŭ mia opinio la kialo estas jena : se la urboj Hukuŝima kaj Koorijama estus inkludataj en la danĝera zono, oni devus haltigi Ŝinkansen (la rapida trajnlinio inter Tokio kaj Aomori) kaj bloki la ŝoseon. Se tio okazus, la ekonomio detruiĝus. Konklude, oni viktimigas nin por la bono de la ekonomia agado. Mi ne povas toleri tian trompan situacion. Tial mi volas, ke eksplodoj de ĉiuj reaktoroj solvu la problemon !”
Tiaj malesperaj voĉoj aŭdiĝas ankaŭ el aliaj lernantoj. Iu lernanto, kiu laboris tage kaj perdis tiun laboron pro la katastrofo, diris : “ Kial nur ni devas suferi ? Prefere la tuta Japanio detruiĝu !”
Mi ne povas respondi al tiuj voĉoj. Mi nur aŭskultas tiujn. Mi estas kolera pro la registaro, kiu donas tian malesperon al lernantoj.

Écoutez les voix désespérées des élèves de Fukushima

Un enseignant d’une école supérieure du soir
Mr Nakamura Susumu, 44 ans
Il n’y a pas longtemps, dans la classe, quand j’ai un peu parlé de l’accident nucléaire, un élève a dit, le visage en colère : “Ce serait mieux que tous les réacteurs nucléaires explosent !”
Je fus choqué d’une telle déclaration et lui en ai demandé la raison. Il a répondu : “La quantité de radioactivité détectée dans la ville de Fukushima est très importante. Pourquoi n’inclut-on pas la ville dans la zone évacuée ? C’est étrange, n’est-ce pas ? À mon avis, la raison est la suivante : si les villes de Fukushima et Kōriyama étaient inclues dans la zone dangereuse, on devrait arrêter le Shinkansen (la ligne à grande vitesse entre Tokyo et Aomori) et bloquer la route. Si cela se produisait, l’économie serait détruite. En conclusion, on nous sacrifie pour la bonne santé de l’économie. Je ne peux tolérer une telle situation mensongère. C’est pourquoi je veux que les explosions de tous les réacteurs résolvent le problème !”
De telles voix désespérées se font entendre d’autres élèves également. Un élève, qui travaillait dans la journée et qui a perdu son travail à cause de la catastrophe, a dit : “ Pourquoi nous seulement devons-nous souffrir ? Ce serait mieux que le Japon tout entier soit détruit !”
Je ne peux répondre à de telles paroles. Je les écoute seulement. Je suis en colère contre le gouvernement à l’origine d’un tel désespoir chez les élèves.

Malaperis lernantoj en ludejoj

En la urbo Hukuŝima malaperis geknaboj en parkoj kaj ludejoj, ĉar la detektita kvanto de radioaktiveco estas granda. Kiam lernantoj vizitas lernejon, ili surportas ĉapon kaj maskon, kaj kovras siajn brakojn per longmanika ĉemizo kaj gantoj. Sporta leciono okazas ne ekstere sed ene. En iu lernejo la sportotago okazis en gimnastikejo. La registaro subvencios por ŝanĝi teron en ludejoj por redukti radioaktivecon.
La registaro distribuis radioaktivecdetestilon al ĉiuj 1169 lernejoj en la gubernio Hukuŝima kaj pli poste al ĉiuj 540 infanĝardenoj.
La gubernio decidis ekzameni ĉiujn 2,03 milionojn da loĝantoj pri eksponado de radioaktiveco, kaj pri multe eksponitaj homoj ĝi enketos dum la venontaj kelkdek jaroj.
Tamen ekzameno kaj detektilo ne solvos la problemon. Multaj nervozaj gepatroj forlasis la gubernion Hukuŝima.
Hieraŭ mi aŭdis de mia amikino, ke ŝia filino, kiu naskiĝis en 1981, ricevos operacion pri tiroido. Ĉirkaŭ ŝi troviĝas 4 samaĝaj kaj same suferantaj junulinoj. Ŝi suspektas, ke tio estas influo de Ĉernobil, kiu okazis en 1986, kiam ŝia filino estis infano. Radioaktiveco precipe kaŭzas damaĝon al infanoj. Ĉu junulinoj en Eŭropo ne suferas same ?

Les élèves ont disparu des aires de jeux

Dans la ville de Fukushima, les enfants ont disparu des parcs et aires de jeux car la quantité de radioactivité détectée est importante. Quand les élèves vont à l’école, ils se couvrent la tête et portent un masque, et couvrent leurs bras par une chemise à longues manches et des gants. Les leçons de sport n’ont pas lieu à l’extérieur mais à l’intérieur. Dans une école, la journée de sport a eu lieu dans le gymnase. Le gouvernement donne des subventions pour changer la terre dans les aires de jeux, pour réduire la radioactivité.
Le gouvernement a distribué un détecteur de radioactivité à chacune des 1169 écoles dans la province de Fukushima, et ensuite à chacun des 540 jardins d’enfants.
La province a décidé de faire passer un contrôle d’exposition à la radioactivité à tous les 2,03 millions d’habitants, et elle enquêtera sur beaucoup de personnes pendant les quelques dizaines d’années à venir.
Cependant, un examen et un détecteur ne résoudront pas le problème. Beaucoup de parents angoissés ont abandonné la province de Fukushima.
Hier, j’ai entendu de mon amie, que sa fille née en 1981 subira une opération de la thyroïde. Dans son entourage se trouvent 4 jeunes filles de même âge et atteintes du même mal. Elle soupçonne que cela est dû à la catastrophe de Tchernobyl, qui a eu lieu en 1986, quand sa fille était encore enfant. La radioactivité atteint surtout les enfants. Est-ce que des jeunes filles en Europe ne souffrent pas pareillement ?


(message suivant : 30 mai)


- Espéranto-Angers -