Centre Culturel Angevin d'Espéranto / Anĝeva Esperanto-Asocio

Vous êtes ici  :  Accueil > Ils l’ont utilisé > Correspondance du Japon > Messages novembre 2011

Le 17 novembre

(message précédent : 15 novembre)


La 17an de novembro

La marbordo de Sanriku estas tre bona fiŝkaptejo, ĉar ĉi tie kolizias du grandaj marfluoj nomataj Ojaŝio kaj Kuroŝio, kaj pro tio multaj kaj diversaj fiŝoj amasiĝas en tiu maro. Laŭ la marbordo troviĝas multaj malgrandaj golfoj, kiuj funkcias kiel vartejoj de fiŝoj, ostroj, marherboj kaj markaŝtanoj.

La côte de Sanriku est un excellent lieu de pêche car ici se rencontrent deux grands courants marin appelés Ojashio kaj Kuroshio, et c’est pourquoi de nombreux poissons divers s’amassent dans cette mer. Le long de la côte se trouvent de nombreux petits golfes qui fonctionnent comme des élevages de poissons, huîtres, plantes marines et châtaignes de mer.

Venis al la retejo de esperantistoj suba mesaĝo el Hiroŝima, temante pri ostro.

Sur le site d’espéranto est arrivé, ci-dessous, un message d’Hiroshima, à propos d’huîtres.

Pasis sezono de kongresoj landa kaj lokaj, kaj venis vintro, sezono de ostroj en Hirosima. Komence ostro kostis 1.5 oble ol en la lastaj jaroj pro manko de livero el marbordoj de la provinco detruita en 3.11. Oni ne volas multe aĉeti tro kostan, kaj nun ĝi kostas ordinare, nome 230 enojn por 100 gramoj.
Ni geedzoj veturis unu horon al marbordo, kaj ĉe fiŝista vilaĝo aĉetis ostrojn kvante, kaj hejme kuiris ilin por gasto la 13an de novembro. Li, la unua en 2011 post 3.11, frandis pladon da ostro fritita kun ajlo kaj butero, kaj en la sekvanta nokto, horojn post vespermanĝo, kaĉon de ostroj kun iom da legomo kaj duonkuirita ovo.

La saison des congrès, national et locaux, est passée, et l’hiver est arrivé, saison des huîtres à Hiroshima. Au début, une huître coûtait 1,5 fois plus que ces dernières années à cause d’un manque de livraison en provenance des côtes de la province sinistrée en mars 2011. On ne veut pas beaucoup acheter trop cher, et maintenant elle coûte comme d’ordinaire, soit 230 yens pour 100 grammes.
Nous - des couples -, avons voyagé une heure vers la côte et, dans un village de pêcheurs, nous avons acheté des huîtres en quantité, et nous les avons cuites chez nous pour un hôte le 13 novembre. Lui, le premier après mars 2011, a savouré un plat d’huîtres frites avec de l’ail et du beurre et, la nuit suivante, des heures après le dîner, une friture d’huîtres avec un peu de légumes et un œuf à moitié cuit.

Hiroŝima ja estas fama pro bongustaj ostroj, sed ankaŭ estas fama la marborda regiono de Toohoku, tamen ĝi estis damaĝita severe de la cunamo. Hodiaŭ mi raportos, kiamaniere oni klopodas releviĝi el tiu malfacilego.

Hiroshima est certes célèbre pour ses huîtres délicieuses, mais la région côtière de Toohoku est également renommée, cependant, elle a été sévèrement endommagée par le tsunami. Aujourd’hui je parlerai de quelle manière on s’efforce de se relever de cette grande difficulté.

Projekto “Savu ostrojn de Sanriku”
Tuj post la cunamo jam komenciĝis diversaj savoprojektoj por kaj de fiŝistoj. Unu el ili estas projekto “Savu ostrojn de Sanriku”. Oni varbis mondonacantojn kaj per tiu donacita mono oni aĉetos ostroidojn kaj aliajn ekipaĵojn. Kaj la mondonacintoj ricevos ostrojn, kiam la fiŝistoj sukcese rekomencos fiŝkaptadon kaj ostrovartadon.
Tiun projekton fondis s-ro Saitoo Hiroaki 47-jara, loĝanta en la urbo Sendai, fine de marto, kiu posedas interret-vendejon “Bongustaj ostroj”. Per tiu projekto li volas danki al la ostrovartistoj, kiuj liveris bongustajn ostrojn al lia vendejo. Li jam varbis 7000 mondonacintojn.
La mondonacintoj devas atendi pli ol tri jarojn ĝis ili ricevos ostrojn, sed tio estas bona, ĉar dum tiuj jaroj ili neniam forgesos la klopodojn de la fiŝkaptistoj en Sanriku. En lia retejo venis multaj voĉoj kiel la jena :
“Por helpi fiŝistojn ĝis ilia releviĝo, mi aliĝis al via projekto. Mi atendas la alvenon de ostroj 3 jarojn, 5 jaroj kaj eĉ pli”. Mondonacinto ricevos po 20 ostrojn kontraŭ la mondonaco de 10000 enoj (1000 eŭroj).
(La 22an de majo, la ĵurnalo Jomiuri)

Projet “Sauvez des huîtres de Sanriku”
Aussitôt après le tsunami avaient déjà commencé divers projets de sauvetage pour et par des pêcheurs. L’un d’eux est le projet “Sauvez des huîtres de Sanriku”. On a cherché des donateurs et, par cet argent donné, on achètera des naissins et d’autres équipements. Et les donateurs recevront des huîtres quand les pêcheurs auront recommencé la pêche et la culture avec succès.
Ce projet a été fondé par Mr Saitoo Hiroaki, 47 ans, habitant dans la ville de Sendai, à la fin du mois de mars, propriétaire du site de commerce “Des huîtres savoureuses”. Avec ce projet, il veut remercier les producteurs d’huîtres qui livrent des huîtres délicieuses à sa boutique. Il a déjà recruté 7000 donateurs.
La donateurs doivent attendre plus de 3 ans jusqu’à ce qu’ils reçoivent des huîtres, mais c’est bien car pendant ces années, ils n’oublieront jamais les efforts des pêcheurs de Sanriku. Sur son site sont parus de nombreux messages tels que ceux-ci :
“Pour aider les pêcheurs jusqu’à ce qu’ils se relèvent, j’ai adhéré à votre projet. J’attendrai la réception des huîtres pendant 3 ans, 5 ans et même plus”. Un donateur recevra 20 huîtres contre un don de 10000 yens (100 euros).
(Le 22 mai, journal Jomiuri)

Filo revenos al sia patro por ostroj
Ostro-vartisto s-ro Satoo Tomio 75-jara en la urbo Oofunato, la gubernio Iŭate, perdis ĉion pro la cunamo, kaj decidis ĉesi la laboron.
Lia filo Takaŝi laboranta en transporta kompanio en la urbo Jokohamo jam antaŭ la cunamo decidis reveni al sia patro por kune labori por ostroj, ĉesonte sian laboron. Sed la situacio tute ŝanĝiĝis. S-ro Satoo diris al sia filo ne ĉesi laboron en Jokohamo. Poste la filo ofte vizitis siajn gepatrojn kaj rekomendis, ke ili translokiĝu al Jokohamo, sed ili hezitis.
En junio Takaŝi diris al siaj gapatroj, ke li volas eduki siajn gefilojn en sia hejmurbo. S-ro Satoo kun ĝojo sed kun iom da hezitado akceptis lian proponon. Takaŝi kun siaj edzino kaj du gefiloj venos al siaj gepatroj, kiam li havos perspektivon pri la rekomenciĝo de ostro-vartado.
Nun s-ro Satoo partoprenas en la laboro por forigi rubaĵojn el la maro por rekomenci planti marherbojn en aŭtuno. Li diras : “Mi jam laboris 50 jarojn por ostroj. Krome mia filo revenos kun siaj familianoj, do mi neniam malvenkos”.
(La 16an de septembro, la ĵurnalo Mainiĉi)

Un fils va revenir vers son père pour des huîtres
Le producteur d’huîtres Mr Satoo Tomio, 75 ans, dans la ville d’Oofunato, province de Iwate, a tout perdu à cause du tsunami et a décidé d’arrêter son travail.
Son fils Takashi, travaillant dans une compagnie de transport dans la ville de Yokohama, déjà avant le tsunami, avait décidé de revenir vers son père pour travailler ensemble dans les huîtres, cessant son travail. Mais la situation a complètement changé. Mr Satoo a dit à son fils de ne pas abandonner son travail à Yokohama. Ensuite, le fils a souvent visité ses parents et a conseillé qu’ils déménagent à Yokohama mais ils hésitaient.
En juin, Takashi a dit à ses parents qu’il veut éduquer son garçon et sa fille dans sa ville natale. Mr Satoo, avec joie et avec un peu d’hésitation, a accepté sa proposition. Takashi avec sa femme, son garçon et sa fille, est venu à ses parents, quand il a eu la perspective d’un redémarrage de la production d’huîtres.
Maintenant, Mr Satoo participe au travail pour enlever les déchets de la mer pour recommencer à planter des plantes marines en automne. Il dit : “J’ai déjà travaillé 50 ans pour les huîtres. En outre, mon fils va revenir avec sa famille, donc je n’échouerai jamais”.
(Le 16 septembre, journal Mainichi)

LOUIS VUITTON helpas japanajn ostrojn
Sur la maro de Kesennuma en la gubernio Mijagi vidiĝas pli ol 30 flosoj por ostro-vartado kaj sube kreskas ostroidoj. “Post la cunamo ne troviĝis kreskaĵoj en la maro, sed ili rapide revivis. En la venonta printempo ni povos manĝi malgrandajn ostrojn”, diras s-ro Hatakejama Ŝigeacu 68-jara. Lia instalaĝo por ostroj estis tute detruita en la cunamo kaj ankaŭ la ŝipoj kaj flosoj estis perditaj. En lia distriko troviĝis 52 domoj, el kiuj 44 malaperis. Povas esti, ke 30% de la ostrovartistoj en la vilaĝo ĉesos labori. Li estas eseisto, kiu gvidis la projekton “Arbaro estas amikino de la maro”.
Li iniciatis tiun projekton antaŭ 25 jaroj, post kiam li vizitis Francion. Tie li vidis la fekundan maron, kaj rimarkis, ke arbaroj donacas nutroriĉan akvon al la maro, do por produkti bonajn ostrojn, oni unue devas planti arbojn en arbaroj. Tiam la fiŝistoj suferis pro malriĉa ostroprodukto pro “ruĝiĝanta” maro.
Unu monaton post la katastrofo venis helpomono de LOUIS VUITTON al li. Antaŭ 40-kelkaj jaroj ostroj mortadis pro viruso en la maro de Bretonio, Francio. Tiutempe ostrovartistoj en la gubernio Mijagi sendis 750 milionojn da enoj da ostroidoj, nome 3360 tunojn al Francio kaj savis la industrion. Patrick Louis Vuitton, la nuna prezidanto, diras : “Kompreneble mi bone memoras la bonkorecon de japanoj. Krome ĉiuj miaj familianoj tre ŝatas ostrojn”.
S-ro Hatakejama sendis al li invitilon al sia hejmo, kaj tiu volonte akcetis ĝin, dirante : “Mi vizitos vin, kunportante mian ŝatatan tranĉilon”.
(la 9an de oktobro, la ĵurnalo Sankei)

Louis Vuitton aide les huîtres japonaises
Sur la mer de Kesennuma, préfecture de Mijagi, on voit plus de 30 flotteurs pour la culture d’huîtres et dessous croissent des naissains. “Après le tsunami, il n’y avait pas de plantes dans la mer mais elles ont rapidement repris vie. Au printemps prochain, nous pourrons manger des petites huîtres”, dit Mr Hatakejama Shigeacu, 68 ans. Son installation à huîtres a été entièrement détruite dans le tsunami et aussi les bateaux et flotteurs ont été perdus. Dans son district se trouvaient 52 maisons parmi lesquelles 44 ont disparu. Il se peut que 30% des producteurs d’huîtres du village arrêtent de travailler. Il est un essayiste qui dirige le projet “Une forêt est amie de la mer”.
Il a lancé ce projet il y a 25 ans après avoir visité la France. Il y a vu la mer fertile et a remarqué que des forêts donnent à la mer de l’eau riche en nutriments, donc pour produire de bonnes huîtres, on doit d’abord planter des arbres dans des forêts. Les pêcheurs souffraient alors d’une pauvre production d’huîtres à cause d’une mer qui “rougissait”.
Un mois après la catastrophe, une aide financière de Louis Vuitton lui est parvenu. Il y a environ 40 ans, des huîtres mouraient en nombre à cause d’un virus dans la mer bretonne, en France. À cette époque, des cultivateurs d’huîtres de la préfecture de Mijagi avaient envoyé pour 750 millions de yens de naissains, c’est-à-dire 3360 tonnes à la France et avaient sauvé cette industrie. Patrick Louis Vuitton, le président actuel, dit : “Bien sûr, je me souviens bien du bon cœur des Japonais. En outre, toute ma famille aime beaucoup les huîtres”.
Mr Hatakejama l’a invité chez lui, et il a volontiers accepté, en disant : “Je vous rendrai visite, en emportant mon couteau préféré”.
(le 9 octobre, journal Sankei)


(message suivant : 22 novembre)


- Espéranto-Angers -