Centre Culturel Angevin d'Espéranto / Anĝeva Esperanto-Asocio

Vous êtes ici  :  Accueil > Ils l’ont utilisé > Correspondance du Japon > Messages octobre 2011

Le 1er octobre

(message précédent : 25 septembre)
(rapide traduction ; le texte, plus joliment présenté mais en espéranto seulement, se trouve sur le site de SAT : ici)


Le 1er octobre / La 1an de oktobro

La registaro nuligis “la instrukcion pri preparo por rifuĝado” al kelkaj urboj ĉirkaŭ la nuklea centralo n-ro 1 de Fukuŝima la 30an de septembro. Tiu nuligo sekvis la intervjuon de s-ro Madarame Haruki, la prezidanto de la Komitato pri nuklea sekureco, kiu klarigis, ke jam la kondiĉaro por nuligi tiun instrukcion estas plenumita, ĉar ĝi havas perspektivon pri la regado, malpurigado kaj infrastruktura reordigado de la nukleaj reaktoroj.

Le 30 septembre, le gouvernement a annulé “l’instruction sur la préparation pour se réfugier” pour quelques villes autour de la centrale nucléaire n°1 de Fukushima. Cette annulation a suivi l’interview de Mme Madarame Haruki, la présidente du Comité sur la sécurité nucléaire, qui a expliqué que l’ensemble des conditions pour annuler cette instruction était déjà réalisé, parce qu’elle a une perspective de contrôle, dépollution et réarrangement infrastructurel des réacteurs nucléaires.

La 22an de aprilo la registaro difinis tiujn lokojn inter la radiusoj de 20-30 kilometroj de la nuklea centralo, kiuj ne povos ricevi pli ol 20 sivertojn jare, kiel “preparajn lokojn, kie homoj preparu sin por rifuĝi okaze de la eventuala severa akcidento”. Tiuj lokoj situas en 5 urboj kaj en tiuj loĝis 60000 homoj. Oni rajtis plu loĝi en tiuj lokoj, sed devis prepari sin por rifuĝi okaze de la denova serioza akcidento. Al infanoj kaj malsanuloj estis rekomendite ne resti en tiuj lokoj, pro kio infanĝardenoj kaj lernejoj estis fermitaj.

Le 22 avril, le gouvernement a défini les lieux situés entre 20 et 30 kilomètres de la centrale nucléaire, qui ne peuvent recevoir plus de 20 sieverts par an, comme “des lieux préparatoires où les personnes doivent se préparer à se réfugier en cas d’un éventuel accident grave”. Ces lieux sont situés dans 5 villes et 60000 personnes y habitent. On avait le droit de continuer à y habiter mais on devait se préparer à se réfugier en cas de nouvel accident sérieux. Aux enfants et aux personnes malades, il a été recommandé de ne pas rester dans ces lieux, c’est pourquoi des jardins d’enfants et des écoles ont été fermés.

Tamen ĉu vere la reaktoroj nun estas sub la regado ? La komitato diras, ke la suba parto de ĉiu reaktor-premujo en la reaktoroj 1, 2, 3 jam estas sufiĉe malvarma, nome sub 100 gradoj. Tamen ĉu vere la reaktoroj estas sub la regado ? La 9an de septembro en la ĵurnalo Asahi s-ro Koide Hiroaki, asista profesoro de Kioto-Universitato, diras jene :
La akcidento ankoraŭ nun estas okazanta. Tuj post la akcidento mi opinias, ke la venko aŭ malvenko de la batalo kontraŭ la akcidento decidiĝos en unu semajno, sed ankoraŭ nun oni ne sukcesis fermi radioaktivajn substancojn kaj oni ne povas scii, ĉu ni venkos aŭ ne en la daŭra malstabila stato. Preciza informo en la reaktoroj ne estas publikigita, tial ni devas konsideri diversajn eblecojn. Mi opinias, ke estas ebleco, ke pli granda kvanto da radioaktivaj substancoj eliĝos.

Cependant, est-ce que les réacteurs sont vraiment sous contrôle ? Le comité dit que la partie inférieure de chaque enceinte de réacteur dans les réacteurs 1, 2 et 3 est déjà suffisamment froide, c’est-à-dire sous 100 degrés. Mais les réacteurs sont-ils vraiment sous contrôle ? Le 9 septembre, dans le journal Asahi, Mr Koide Hiroaki, professeur assistant à l’Université de Kyoto, dit ceci :
L’accident est encore en train de se produire. Aussitôt après l’accident, j’ai pensé que la réussite ou l’échec de la lutte contre l’accident se décidera en une semaine, mais encore maintenant, on n’a pas réussi à renfermer les substances radioactives et on ne peut pas savoir si nous réussirons ou non dans ce continuel état instable. Une information précise sur les réacteurs n’a pas été publiée, c’est pourquoi nous devons considérer diverses possibilités. Je pense qu’il existe une possibilité qu’une plus grande quantité de substances radioactives s’échappe.

Post kiam tiu ĵurnalo aperis, pasis nur 21 tagoj. Ĉu la situacio tiel draste pliboniĝis ? Ne kredebla afero. Tiu prezidanto Madarame estas dubinda homo, kiu ĉiam parolas por TEPCO, kaj estis multe kritikita antaŭe. Mi ne povas kompreni, kial tia homo ankoraŭ restas la prezidanto kaj ludas tiel gravan rolon. Eble same multaj homoj ne kredas lian aserton.

Depuis la publication de ce journal, il ne s’est passé que 21 jours. La situation s’est-elle aussi fortement améliorée ? Affaire incroyable. Cette présidente Madarame est une personne suspecte qui parle toujours pour TEPCO et a été beaucoup critiquée auparavant. Je n’arrive pas à comprendre pourquoi une telle personne reste encore la présidente et joue un rôle si important. Peut-être que de nombreuses personnes aussi ne croient pas son affirmation.

Por pli ol 20000 eksaj loĝantoj, kiuj nun loĝas ekster sia urbo, tiu nuligo estas bonvena, sed ili ne povos reveni hejmen tuj, ĉar la tero ankoraŭ estas malpuraj, kaj eĉ se ili aŭdace revenus hejmen, ili ne povus vivi bone, ĉar mankas vendejoj kaj hospitaloj. Iuj lernejoj planas malfermi sin, sed kiom da lernantoj revenos ? Multaj gepatroj timas la influon de radioaktiveco al siaj infanoj, do ne volas reveni al tiaj danĝeraj lokoj.

Pour plus de 20000 ex-habitants qui habitent maintenant en dehors de leur ville, cette annulation est bienvenue mais ils ne pourront pas revenir immédiatement chez eux car la terre est encore polluée, et même s’ils avaient le courage de revenir chez eux, ils ne pourraient bien y vivre car il manque des magasins et des hôpitaux. Certaines écoles prévoient d’ouvrir, mais combien d’élèves reviendront ? Beaucoup de parents craignent les effets de la radioactivité sur leurs enfants, donc ne veulent pas revenir à ce tels lieux dangereux.

En la sama tago, la 30an de septembro, en la ĵurnalo estis novaĵo, ke en la urbo Iitate, 45 kilometroj fore de la reaktoroj, oni trovis plutonion, kaj en la urbo Ŝirakaŭa, 79 kilometrojn fore de la reaktoro, oni trovis stroncion. Tiu esploro estas farita en junio kaj julio, do jam pli foren ili disflugis.

La même journée, le 30 septembre, dans le journal se trouvait la nouvelle que dans la ville d’Iitate, à 45 kilomètres des réacteurs, on a trouvé du plutonium, et dans la ville de Shirakawa, à 79 kilomètres du réacteur, on a trouvé du strontium. Cette investigation a été réalisée en juin et juillet, donc ils ont déjà atteint des régions plus lointaines.

Hieraŭ mi vizitis la plej grandan librovendejon en mia gubernio por serĉi librojn rilatajn al la katastrofo, sed mi tre bedaŭris trovi la specialan bretaron por la libroj pri la katastrofo jam malaperis. Antaŭe ĝi estis ĝuste malantaŭ la pordo, por ke la vizitantoj tuj povu trovi librojn. Suferantoj pro la katastrofo plej timas, ke ili estos forgesitaj. Librovendejoj ne sekvu la ĝeneralan fluon, sed veku la endormontan publikon. Kaj ankaŭ amaskomunikiloj.

Hier, je me suis rendu à la plus grande librairie de ma province pour chercher des libres sur la catastrophe, mais j’ai fortement regretté de trouver que l’étagère spéciale pour ces livres avait déjà disparu. Auparavant, elle se trouvait juste derrière la porte pour que les visiteurs puissent trouver immédiatement des livres. Des victimes de la catastrophe craignent énormément qu’elles seront oubliées. Les librairies ne doivent pas suivre la tendance générale, mais elles doivent réveiller un public qui va s’endormir. Et les médias aussi doivent faire pareillement.


(message suivant : 25 octobre)


- Espéranto-Angers -