Centre Culturel Angevin d'Espéranto / Anĝeva Esperanto-Asocio

Vous êtes ici  :  Accueil > Ils l’ont utilisé > Correspondance du Japon > Messages septembre 2011

Le 13 septembre

(message précédent : 11 septembre)
(rapide traduction, avec contribution de Simone ; le texte, plus joliment présenté mais en espéranto seulement, se trouve sur le site de SAT : ici)


Le 13 septembre / La 13an de septembro

(ĉi-supra bildo) Homa ĉeno en Tokio, kiu ĉirkaŭis la sidejon de la ministerio de ekonomio.
(image ci-dessus) Chaîne humaine à Tokyo, qui a encerclé le siège du ministère des finances.

Amaskomunikiloj estas jam putrintaj

La 11an de septembro okazis diversaj manifestacioj kontraŭ atomenergio, sed grandaj ĵurnaloj Mainiĉi kaj Asahi neniom raportis pri tiuj eventoj. Tiuj du estis relative liberaj, kaj multaj kleraj homoj abonas tiujn, precipe Asahi, sed inter tiuj homoj disvastiĝas malfido al tiuj ĵurnaloj, ĉar tiuj ne raportas pri maldekstraj aŭ kontraŭregistaraj manifestacioj kaj kunvenoj. Ĵurnaloj ĝenerale suferas finance, tial ili pli kaj pli proksimiĝis al la industria mondo kaj dependas de grandaj kompanioj, kiuj pagas multe por la aperigo de siaj reklamoj. Antaŭ la katastrofo neniam aperis artikoloj kontraŭ TEPCO, sed aperis nur artikoloj, kiuj subtenas la atomenergion.

Les médias sont déjà pourris

Le 11 septembre ont eu lieu différentes manifestations contre l’énergie nucléaire mais les grands journaux Mainichi et Asahi n’ont rien rapporté de ces événements. Ces deux sont relativement libres et beaucoup de personnes cultivées y sont abonnées, surtout à Asahi, mais parmi ces personnes s’installe une méfiance envers ces journaux car ceux-ci ne rapportent pas sur des manifestations et réunions de gauche ou contre le gouvernement. Les journaux en général souffrent financièrement, c’est pourquoi ils se sont de plus en plus rapprochés du monde industriel et dépendent de grandes compagnies qui paient beaucoup pour faire paraître leurs publicités. Avant la catastrophe, il n’était jamais paru d’article contre TEPCO, mais seulement des articles favorables à l’énergie nucléaire.

En la ĵurnalo Akahata, la organo de Japana Komunista Partio, aperis jenaj artikoloj pri manifestacioj kontraŭ la atomenergio.
Tokio, Kasumigaseki : La 11an de septembro okazis Homa Ĉeno kun 1300 homoj, kiuj ĉirkaŭis la sidejon de la ministerio de ekonomio. Ĝiaj sloganoj estis “Ne refunkciigu nukleajn centralojn” kaj “Eblas la mondo sen nukleaj centraloj”. En ĝi 4 gejunuloj komencis 240-horan malsatstrikon.
Tokio, Ŝinĵuku : 10 mil homoj manifestaciis ĉirkaŭ la stacidomo Ŝinĵuku kun la afiŝtabuloj “Ni ne bezonas nukleajn centralojn”, “Protektu infanojn” ktp.
Osako : 300 virinoj manifestaciis kun la slogano “Kunlaborante kun virinoj en la mondo, ni realigu senatomenergian mondon, Heredu la bluan ĉielon kaj verdan terglobon al infanoj”.
Fuĵisaŭa, la gubernio Kanagaŭa : Mil homoj manifestaciis kun la slogano “Paŝu al la estonteco sen atomenergio”.
Kioto : 1600 homoj partoprenis en la manifestacio “Adiaŭo al atomenergio”.

Dans le journal Akahata, l’organe du Parti Communiste Japonais, sont parus les articles suivants sur des manifestations contre l’énergie nucléaire.
Tokyo, Kasumigaseki : Le 11 septembre, 1300 personnes ont formé une Chaîne Humaine, encerclant le siège du ministère des finances. Ses slogans étaient “Ne faites pas redémarrer les centrales nucléaires” et “Un monde sans centrales nucléaires est possible”. 4 jeunes y ont commencé une grève de la faim de 10 jours.
Tokyo, Shinjuku : 10 000 personnes ont manifesté autour de la gare de Shinjuku avec les panneaux “Nous n’avons pas besoin de centrales nucléaires”, “Protégez les enfants” etc.
Osaka : 300 femmes ont manifesté avec le slogan “En collaborant avec les femmes du monde entier, réalisons un monde sans énergie nucléaire, transmettez le ciel bleu et la planète verte aux enfants”.
Fujisawa, la province de Kanagawa : Mille personnes ont manifesté avec le slogan “Marchez vers un avenir sans énergie nucléaire”.
Kyoto : 1600 personnes ont participé à la manifestation “Adieu à l’énergie atomique”.

Kia estas la urbo Iŭaki ?
La 3an de septembro en la paca kunveno de nia distrikto s-ino Tanĵi Sugie intencis paroli pri la situacio de sia urbo Iŭaki, najbara urbo de la nuklea centralo Fukuŝima, sed pro la funebro de sia parenco ŝi ne povis ĉeesti, do anstataŭe, ŝi sendis al ni jenan raporton.

Dans quel état se trouve la ville d’Iwaki ?
Le 3 septembre, pendant la réunion pacifique de notre district, Mme Tanji Sugie avait l’intention de parler de la situation de sa ville d’Iwaki, ville voisine de la centrale nucléaire de Fukushima mais, à cause du deuil d’un proche, elle n’a pas pu participer, donc, à la place, elle nous a envoyé le compte-rendu suivant.

Post la 11a de marto mi ne povas vidi la maron de Iŭaki, kiun mi tre amis. Laŭ la maro de Iŭaki troviĝis sep belaj plaĝoj. Dum la jaro la plaĝoj estis belaj kun diversaj sezonaj koloroj kaj somere multaj homoj venis por naĝi kaj surfrajdi, sed pro la tertremo la plaĝoj malaltiĝis, la maro proksimiĝis kaj timigas min. Grandaj betonaj blokoj, kiuj helpus al la loĝantoj kontraŭ la ondego, rompiĝis kaj sidas en la ĝardenoj de detruitaj domoj. La granda cunamo englutis la estintecon, estantecon kaj estontecon de la loĝantoj, la nuklea akcidento disĵetis grandan kvanton da radioaktiveco, kaj la kara blua maro transformiĝis en la nigran maron. Kvar monatojn post la katastrofo, jam rubaĵoj malaperis dank’ al la laboro de defendkorpusanoj kaj volontuloj. Sed nun ekestas kvar gravaj problemoj :

Depuis le 11 mars, je ne peux pas voir la mer d’Iwaki que j’aimais beaucoup. Le long de la mer d’Iwaki se trouvaient sept belles plages. Pendant l’année, les plages étaient belles avec diverses couleurs saisonnières, et l’été de nombreuses personnes venaient pour nager et surfer, mais à cause du tremblement de terre, les plages se sont enfoncées, la mer s’est rapprochée et me fait peur. Des grands blocs de béton, qui protégeraient les habitants contre le tsunami, se sont brisés et se trouvent dans les jardins de maisons détruites. Le grand tsunami a englouti le passé, le présent et l’avenir des habitants, l’accident nucléaire a dispersé une grande quantité de radioactivité, et la chère mer bleue s’est transformée en mer noire. Quatre mois après la catastrophe, les gravats ont déjà disparu grâce au travail des membres des forces d’autodéfense et de bénévoles. Mais maintenant se posent quatre graves problèmes :

1. Ĉar ĉiuj estis detruitaj per marakvo, ĉie odoras malbonege same kiel putrintaj fiŝoj. Ni ne povus elteni la odoron sen masko eĉ dum kelkaj minutoj. Ni ankaŭ timas la disvastiĝon de epidemio.
2. El detruitaj malnovaj fabrikoj eliĝis asbesto, kiu difektas sanon de loĝantoj kaj volontuloj, kiuj laboras por forigi rubaĵojn.
3. Mankas sufiĉe da informo pri la nuklea akcidento kaj pri la procedo por solvi la problemojn. Pro tio homoj diverse komprenas la situacion kaj tio kaŭzas malharmonion inter familioj. Iuj tre timas radioaktivecon, dum aliaj ne tre aŭ tute ne, kaj tio kondukas al kvereloj inter familianoj, kaj plej ekstreme iuj eĉ eksedziĝis. Pro tro malfrua kaj maltaŭga helpoj de TEPCO kaj la registaro kaj pro senbaza malfamo de la produktaĵoj en Fukuŝima, sinmortigoj de terkulturistoj kaj laktistoj 1.3-obliĝis tiun ĉi jaron.
4. Laboristoj, kiujn TEPCO haste kolektis el la tuta lando por ripari la reaktorojn, amuzas sin vespere en la centra kvartalo de la urbo. La etoso tute ŝanĝiĝis. Nur temas pri mono, virinoj kaj alkoholaĵo. La urbo ekhavis karakteron de du urboj, nome de Okinavo, kie usonaj soldatoj vagas, kaj postatombomba Hiroŝimo, kie homoj timis radioaktivecon.
Kio estas influo de la interna submetado de radioaktiveco al la homa korpo ? Fukuŝima nun estas ekzamenejo de homa korpo kontraŭ radioaktiveco. La memoro de la blua maro sinkis profunde al la fundo de la nigra maro kaj neniam revenas al ni.

1. Parce que tout a été détruit par l’eau de mer, il flotte partout une odeur nauséabonde, comme des poissons pourris. Nous ne pourrions pas supporter cette odeur sans masque, même seulement quelques minutes. Nous craignons également la propagation d’une épidémie.
2. Des vieilles fabriques détruites s’est dégagée de l’amiante, nocive pour la santé des habitants et des bénévoles qui travaillent pour enlever les gravats.
3. Il manque pas mal d’informations sur l’accident nucléaire et sur le procédé pour résoudre les problèmes. C’est pourquoi diverses personnes comprennent diversement la situation et cela crée des mésententes entre les familles. Certains ont très peur de la radioactivité alors que d’autres pas beaucoup, ou pas du tout, et cela conduit à des querelles entre des membres de même famille, et, à l’extrême, certains ont même divorcé. À cause des aides trop tardives et inadéquates de TEPCO et du gouvernement, et à cause de rumeurs sans fondement sur les produits de Fukushima, les suicides d’agriculteurs et de producteurs laitiers se sont multipliés par 1,3 cette année.
4. Des travailleurs que TEPCO a recrutés en hâte de tout le pays, pour réparer les réacteurs, s’amusent le soir dans le centre de la ville. L’ambiance a complètement changé. Maintenant, il est question d’argent, de femmes et d’alcool. La ville a pris l’aspect de deux villes, à savoir l’aspect d’Okinawa, où les soldats états-uniens déambulent, et l’aspect d’Hiroshima après la bombe atomique, où les personnes craignent la radioactivité.
Quelle est l’influence de l’exposition interne de la radioactivité sur le corps humain ? Fukushima est maintenant un lieu d’exploration du corps humain contre la radioactivité. La mémoire de la mer bleue a coulé profondément vers le fond de la mer noire et ne reviendra jamais vers nous.


(message suivant : 20 septembre)


- Espéranto-Angers -