Centre Culturel Angevin d'Espéranto / Anĝeva Esperanto-Asocio

Vous êtes ici  :  Accueil > Ils l’ont utilisé > Correspondance du Japon > Messages septembre 2011

Le 11 septembre

(message précédent : 9 septembre)
(rapide traduction, avec contribution de Simone ; le texte, plus joliment présenté mais en espéranto seulement, se trouve sur le site de SAT : ici)


Le 11 septembre / La 11an de septembro

(ĉi-supra bildo) S-ino Joŝida Kazuko 57-jara, kiu perdis siajn bopatrinon kaj edzon, oferas florojn en la ĝardeno de sia domo. Post ses monatoj jam kreskegis herbaĉoj kaj kaŝas ŝian rememoron. (El ĵurnalo Mainiĉi, la 12an de septembro)

(image ci-dessus) Mme Joshida Kazuko, 57 ans, qui a perdu sa belle-mère et son mari, a déposé des fleurs dans le jardin de sa maison. Six mois après, les mauvaises herbes avaient déjà énormément poussé, cachant son souvenir. (Du journal Mainichi, le 12 septembre)

Ceremonioj por mortintoj kaj malaperintoj
Hodiaŭ estas la ses-monata datreveno de la katastrofo en Japanio kaj samtempe la 10-jara datreveno de la katastrofo en Novjorko.
En Japanio en diversaj lokoj okazis la ceremonio pri tio.
En la urbo Iŭaki, gubernio Ibaraki, la junularo apartenanta al la urba komerca asocio organizis la ceremonion. 300 homoj vizitis ĝin kaj oferis blankajn krizantemojn al la altaro, kaj je 14:46, kiam okazis la tertremo la 11an de marto, homoj silente preĝis por la mortintoj.
En la distrikto Akahama en la urbo Oozuĉi, gubernio Iŭate, okazis la ceremonio, en kiu bonzoj el 4 temploj legis sutron, dume homoj oferis krizantemojn al la maro. En tiu urbo 800 homoj mortis kaj 600 malaperis. En tiu distrikto Akahama 93 mortis.
En la urbo Minami-Sanriku la urbo organizis la ceremonion, en kiu du mil homoj ĉeestis. La urbestro Satoo Ĵin salutis : “Revivigi la urbon estas la unu sola maniero konsoli la mortintojn”. En tiu urbo 558 mortis kaj 343 malaperis.

Cérémonies pour les morts et disparus
Aujourd’hui, cela fait 6 mois qu’a eu lieu la catastrophe au Japon et en même temps c’est le 10ème anniversaire de la catastrophe à New-York.
Au Japon, en divers endroits ont eu lieu des cérémonies à ce sujet.
Dans la ville de Iwaki, province d’Ibaraki, les jeunes de l’association commerciale de la ville ont organisé la cérémonie. 300 personnes y ont assisté et ont offert des chrysanthèmes blancs sur l’autel et, à 14h46, quand s’est produit le tremblement de terre le 11 mars, les personnes ont prié en silence pour les morts.
Dans le district d’Akahama dans la ville d’Oozuchi, province d’Iwate, a eu lieu une cérémonie pendant laquelle des bonzes de 4 temples ont lu un sutra, pendant que des personnes offraient des chrysanthèmes à la mer. Dans cette ville, 800 personnes sont mortes et 600 ont disparu. Dans ce district d’Akahama, 93 personnes sont mortes.
Dans la ville de Minami-Sanriku, la ville a organisé la cérémonie à laquelle ont assisté 2000 personnes. Le maire Satoo Jin a salué : “Faire revivre la ville est la seule manière de consoler les morts”. Dans cette ville 558 personnes sont mortes et 343 ont disparu.

La nuna situacio de suferantoj
Mortintoj estas 15781, malaperintoj, 4086, kaj rifuĝintoj, 82000. 234 geknaboj perdis siajn gepatrojn, kaj 1296 perdis sian patron aŭ patrinon.
Laŭ la ĵurnalo Akahata (la organo de Japana Komunista Partio), la nuna situacio de 300 suferantoj (200 en Mijagi kaj Iŭate kaj 100 en Fukuŝima) estas jena :

La situation actuelle des victimes
Il y a eu 15781 morts, 4086 disparus et 82000 réfugiés. 234 enfants ont perdu leurs parents, et 1296 ont perdu soit leur père, soit leur mère. Selon le journal Akahata (l’organe du Parti Communiste Japonais), la situation actuelle de 300 victimes (200 à Mijagi et Iwate et 100 à Fukushima) est la suivante :

1. Kiel estas via vivnivelo nun ?
Tre malbona 39%
Iom malbona 27%
Multaj vivtenas sin per la helpo de kompensa mono kaj helpomono.
2. Kio estas viaj nunaj problemoj ?
Multaj estas maltrankvilaj pro sia estonta vivo kaj la loĝejo, post kiam ili forlasos la provizoran domon. S-ino Hajasaka Masako 66-jara, kiu loĝas en la provizora domo, diras : “Ni malfacile vivas. La teretaĝo de mia domo estas detruita. Por ripari ĝin, mi devos elspezi multan monon. Ni rajtas loĝi en tiu provizora domo nur 2 jarojn, kaj poste mi ne scias, kion mi povos fari”.
3. Kiel estas via profesia vivo ?
La vivo de memstaraj komercistoj kaj metiistoj estas malfacila. 64% diras, ke ili tute ne havas rimedon por restarigi sian profesion kaj 24% diras, ke ilia klopodo ne multe efikis.
Multaj opinias, ke sen la helpo de la registaro ilia vivo kaj la urboj ne reviviĝos. 73% opinias, ke la helpo ne estas sufiĉa.

1. Comment est votre niveau de vie actuellement ?
Très mauvais 39%
Légèrement mauvais 27%
Beaucoup vivent avec l’aide financière et des dons.
2. Quels sont vos problèmes actuels ?
Beaucoup sont inquiets à propos de leur vie à l’avenir et de leur logement, après qu’ils auront quitté l’habitation provisoire. Mme Hajasaka Masako, 66 ans, qui vit dans une habitation provisoire, dit : “Nous vivons difficilement. Le rez-de-chaussée de ma maison est détruit. Pour le réparer, cela me coûtera très cher. Nous avons le droit d’habiter ce logement provisoire pendant seulement 2 ans, et ensuite je ne sais pas ce que je pourrai faire”.
3. Comme est votre vie professionnelle ?
La vie des commerçants et artisans indépendants est difficile. 64% disent qu’ils n’ont pas du tout les moyens pour redémarrer leur entreprise et 24% disent que leurs efforts n’ont pas donné beaucoup de résultats.
Beaucoup pensent que sans l’aide du gouvernement, leurs vies et les villes ne revivront jamais. 73% pensent que l’aide n’est pas suffisante.

Situacio de la nukleaj reaktoroj
S-ro Tateno Ĵun (ĝenerala sekretario de informcentro de atomenergiaj aferoj) skribas en la ĵurnalo Akahata la 11an de septembro jene :
Ŝajne la nuklea centralo estas sub la regado sed ankoraŭ restas tri minacoj, nome diseriĝa varmo, danĝero de hidrogengasa eksplodo kaj forte radioaktiva akvo akumuliĝinta subtere de la kovrilaj domoj de la reaktoroj.
Diseriĝa varmo subite malaltiĝas post la halto de la reaktoro, sed poste ne tiom multe malaltiĝas, kaj oni devas daŭre kaj stabile malvarmigi la reaktoron. Hidrogeno ankoraŭ nun ekestas, malkombiniĝinte el akvo, kaj tio povos kaŭzi eksplodon. La plej serioza problemo estas radioaktiva akvo. Nun ĝi estas konservita en la kovrila domo, sed povas/os esti, ke ĝi elfluas/os en la teron aŭ en la maron aŭ la kovrila domo estos detruita per la denovaj tertremoj.

Situation des réacteurs nucléaires
Mr Tateno Jun (secrétaire général d’un centre d’information sur l’énergie atomique), dans le journal Akahata le 11 septembre, écrit cela :
Il semble que la centrale nucléaire soit sous contrôle mais il reste encore trois menaces, à savoir une chaleur de désintégration, le danger d’une explosion d’hydrogène et une eau fortement radioactive qui s’est accumulée en sous-sol des bâtiments de protection des réacteurs.
La chaleur de désintégration diminue subitement après l’arrêt du réacteur mais ensuite, ne diminue plus autant et on doit continuellement et de façon stable le refroidir. L’hydrogène continue encore à se former par décomposition de l’eau, et cela peut produire une explosion. Le plus sérieux problème est l’eau radioactive. Actuellement elle est conservée dans un bâtiment de protection mais il se peut, maintenant ou plus tard, qu’elle coule dans le sol ou dans la mer, ou bien que le bâtiment de protection soit détruit par de nouveaux séismes.


(message suivant : 13 septembre)


- Espéranto-Angers -