Centre Culturel Angevin d'Espéranto / Anĝeva Esperanto-Asocio

Vous êtes ici  :  Accueil > Ils l’ont utilisé > Correspondance du Japon > Messages avril 2011

Le 20 avril

(message précédent : 18 avril)
(rapide traduction révisée par Simone Armand) ; le texte en espéranto, avec photo et graphique, se trouve sur le site de SAT : ici)


Le 20 avril

6-9 monatoj estas necesaj
La 17an de aprilo la elektro Kompanio Tokio publikigis programon ĝis la kvietigo de la nukleaj reaktoroj jene :
La unua etapo : 3 monatoj
Malvarmigado de la reaktoroj
Malmultigado de eliganta radioaktiveco
La dua etapo : 3-6 monatoj
Tenado de la reaktoroj en la “malvarmtemperatura halto” (en la stabila stato de malpli ol 100-gradoj)
Tamen estas nebule, ke oni povos bonorde sekvi tiun programon, ĉar en la reaktoraj konstruaĵoj estas plene de densa radioaktiveco.

6-9 mois sont nécessaires
Le 17 avril, la compagnie d’électricité Tokyo a publié un plan jusqu’au refroidissement des réacteurs nucléaires :
La première étape : 3 mois
Refroidissement des réacteurs
Diminution de la radio-activité sortante
La deuxième étape : 3-6 mois
Maintien des réacteurs à un niveau de “température froide” (dans un état stable de moins de 100 degrés)
Il n’est cependant pas certain que l’on puisse mener à bien ce plan car une intense radioactivité règne dans les bâtiments des réacteurs.


Al tiu programo loĝantoj rifuĝintaj pro radioaktiveco reagas jene :
S-ro Ooura Joozoo (62-jara) : Naŭ monatoj ! Tio signifas, ke dum tiuj monatoj, mi ne povos serĉi mian malaperintan edzinon. Ĝis mi trovos ŝin, mi ne povas labori.
S-ro Toĉikubo Ĵiroo : La demando estas, ĉu ni povos reveni aŭ ne. Eĉ se oni sukcesos haltigi la eliĝon de radiaktiveco, la tero ne tuj puriĝos. Certe ni bezonos kelkaj jarojn plu.
S-ino Hajaŝi Joŝie (44-jara) : Mi jam rezignis reveni hejmen pli frue ol 5 jaroj. Mi ne intencas reveni ĝis oni garantios nian sanon tie.
S-ino Amano Sumiko (60-jara) : Mi volas scii ne nur la tempon de nia hejmenreveno, sed ankaŭ la sumon de la kompensa mono. Antaŭe ni interparolis : “Ni renkontiĝu en la hejma urbo”, sed lastatempe jam neniu parolas pri tiu temo.
S-ro Takeoka Kazuo (68-jara) : Mia enspezo fariĝos nur el pensio. Hejmenreveninte, mi volus plu labori en la kampo, sed por tio mi bezonos 20-30 jarojn.
S-ro Kimura Isao (66-jara, prezidanto de Asocio de malgrandaj fiŝŝipoj de la gubernio Ibaraki) : Ne kredeble ! Se ni ne povos fiŝkapti dum 6 monatoj, fiŝindustrio ĉi tie malaperos.
(La ĵurnalo Asahi, la 18an de aprilo)

Des habitants réfugiés ont réagi à l’annonce de ce plan :
Mr Ooura Joozoo (62 ans) : Neuf mois ! Cela veut dire que pendant ce temps, je ne pourrai pas chercher mon épouse disparue. Je ne peux pas travailler jusqu’à ce que je la trouve.
Mr Toĉikubo Ĵiroo : La question est “Est-ce que nous pourrons revenir ou non ?”. Même si nous réussissons à arrêter l’émission de radio-activité, la terre ne va pas devenir propre immédiatement. Nous aurons certainement encore besoin de quelques années.
Mme Hajaŝi Joŝie (44 ans) : J’ai déjà renoncé à rentrer chez moi avant 5 ans. Je n’ai pas l’intention de revenir avant que l’on m’y garantisse une situation sans danger pour notre santé.
Mme Amano Sumiko (60 ans) : Je veux savoir non seulement quand nous rentrerons chez nous, mais aussi le montant de la compensation financière. Avant nous disions : “Il faudra nous revoir quand nous serons revenus dans notre ville d’origine.", mais ces derniers temps, personne n’en parle déjà plus.
Mr Takeoka Kazuo (68 ans) : Mes revenus viendront seulement de ma pension. Revenu chez moi, je voudrais continuer à travailler aux champs, mais pour cela j’aurais besoin de 20-30 ans.
Mr Kimura Isao (66 ans, président de l’Association des petits pêcheurs de la province d’Ibaraki) : Incroyable ! Si nous ne pouvons pas pêcher pendant 6 mois, l’industrie de la pêche ici va disparaître.
(Le journal Asahi, le 18 avril)

Mortoj superis malaperojn
Finfine la nombro de mortoj superis tiun de malaperintojn. Laŭ la polico je la 18a horo de la 18a de aprilo mortoj estis 13895 kaj malaperoj 13864.

Le nombre de morts a dépassé le nombre de disparus
Enfin, le nombre de morts a dépassé celui des disparus. Selon la police, à 18 h le 18 avril, il y avait 13895 morts et 13864 disparus.

Oftaj tertremoj
Antaŭ kelkaj tagoj mi skribis pri oftaj tertremoj. Hodiaŭ mi havis pli detalan informon pri tio, do mi denove skribos pri tiu temo :

Laŭ la meteologia agentejo, ĝis la 15a de aprilo okazis posttremoj de la Granda Tertremo jene :
M7-klasaj : 5 fojoj
M6-klasaj : 72 fojoj
M5-klasaj : ĉirkaŭ 500 fojoj

Ĝis tiu ĉi Granda Tertremo averaĝa jara ofteco de tertremoj de pli ol M5 estas 150-250, do dum tiu unu monato okazis 2-3-oble pli multaj tertremoj ol en averaĝa jaro. Tiuj tertremoj okazis en kaj ĉirkaŭ la zono de 500 kilometroj de sudo al nordo kaj 200 kilometroj de oriento al okcidento, sed aliaj ankaŭ en aliaj lokoj. Post la Granda Tertremo ŝanĝiĝis la strukturo de la forto direktanta al la japana insularo. Pro tio aktiviĝis tertremoj kaj 10 vulkanoj inkluzive monton Fuĵi en la orienta parto de Japanio.
La agentejo plej timas la okazigon de tertremo de M8-klaso en la maro ekster la Granda Tertremo. Tiu povos kaŭzi grandan cunamon denove. Alia timo estas tertremo okazonta sub Tokio, kie kruciĝas tri platoj : Tera plato, Pacifikoceania plato kaj Filipina plato. Eĉ la pli malgranda M6-klasa tertremo povos kaŭzi grandan damaĝon.
(la ĵurnalo Asahi la 17an de aprilo)

Tremblements de terre fréquents
Il y a quelques jours, j’avais écrit sur les fréquents tremblements de terre. Aujourd’hui, j’ai eu une information plus détaillée et donc j’écris à nouveau sur ce thème :

Jusqu’au 15 avril, les répliques qui ont suivi le grand séisme sont :
niveau M7 : 5 fois
niveau M6 : 72 fois
niveau M5 : environ 500 fois

Jusqu’à ce grand séisme, la fréquence moyenne annuelle des séismes d’un niveau supérieur à M5 était de 150-250, c’est-à-dire que pendant un mois, il y a eu 2-3 fois plus de tremblements de terre que pendant une année moyenne. Ces séismes ont eu lieu dans et autour de la zone de 500 kilomètres du sud au nord, et 200 kilomètres d’est en ouest, mais d’autres également dans d’autres lieux. Après le grand séisme, la structure de la force se dirigeant vers l’archipel japonais a changé. C’est pourquoi des tremblements de terre et 10 volcans, dont le mont Fuji dans la partie est du Japon, sont devenus actifs.
Ce que l’agence redoute le plus, c’est un séisme de niveau M8 en mer. Cela pourrait créer un nouveau tsunami. Une autre crainte concerne un séisme sous Tokyo, où se rencontrent trois plaques : la plaque continentale, la plaque pacifico-océanienne et la plaque philippine. Même un petit séisme de niveau M6 pourrait causer de gros dégâts.
(le journal Asahi, le 17 avril)


(message suivant : 22 avril)


- Espéranto-Angers -